۱۳۸۷ آذر ۱۵, جمعه
در
۲۱:۰۴
|
عزاداری و تعزیه به معنای بزرگداشت و تعظیم نام و یاد کسی است که از دنیا رفته است یا برای آن است که تحمل مصیبت آسان شود. به هرحال هر چه مصیبتی بزرگتر باشد مراسم عزا داری آن نیز عظیم تر و با شکوه تر است.
طبق روایات زیادی که در بیان مصائب وارده بر معصومین(س) رسیده و طبق زیارات متعدده ی امام حسین(ع) مانند زیارت عاشورا، زیارت اول و نیمه ماه رجب و.... هیچ مصیبتی به عظمت و بزرگی مصیبت اباعبدالله(ع) و واقعه عاشورا نمی رسد. دشمنانامام حسین (ع)در اینواقعه در یک نصف روز همه ی یاران و عزیزان آن حضرت و در نهایت حضرتش را به شکل بسیار بی رحمانه ای در جلو دیدگان زنان و دختران و اطفال مظلوم آنان به شهادت رساندند و قلوب همه ی انسان های آزاده را برای همیشه جریحه دار کردند. برای تسلی چنین مصیبت دائمی و همیشگی لازم است مراسم عزاداری آن نیز دائمی باشد .
از اهتمام سایر ائمه معصومین(س)، بر حفظ و نگهداری و پاس و بزرگداشتن واقعه عاشورا نیز، می توان این نکته را استنباط کرد، گر چه اهداف واقعی این برنامه چیزی دیگری بوده است.
طبق روایات زیادی که در بیان مصائب وارده بر معصومین(س) رسیده و طبق زیارات متعدده ی امام حسین(ع) مانند زیارت عاشورا، زیارت اول و نیمه ماه رجب و.... هیچ مصیبتی به عظمت و بزرگی مصیبت اباعبدالله(ع) و واقعه عاشورا نمی رسد. دشمنانامام حسین (ع)در اینواقعه در یک نصف روز همه ی یاران و عزیزان آن حضرت و در نهایت حضرتش را به شکل بسیار بی رحمانه ای در جلو دیدگان زنان و دختران و اطفال مظلوم آنان به شهادت رساندند و قلوب همه ی انسان های آزاده را برای همیشه جریحه دار کردند. برای تسلی چنین مصیبت دائمی و همیشگی لازم است مراسم عزاداری آن نیز دائمی باشد .
از اهتمام سایر ائمه معصومین(س)، بر حفظ و نگهداری و پاس و بزرگداشتن واقعه عاشورا نیز، می توان این نکته را استنباط کرد، گر چه اهداف واقعی این برنامه چیزی دیگری بوده است.
ارسال شده توسط
نویسنده
برچسبها:
مصائب حسینی
0 نظرات:
ارسال یک نظر