پرسش:
در باکو بعضی از مؤمنین گمان می‌کنند که در زمان حوادث کربلا بعد از شهادت امام حسین (ع) طرفداران یزید سر خانم¬ها را باز کرده به شام برده‌اند و در آنجا آنها را تحقیر کرده‌اند. اما من فکر می‌کنم خداوند آنها را از این گونه کارها مصون داشته است. آیا خداوند به کسی اجازه این کار را می‌دهد؟
منبع پاسخ: پایگاه حوزه2066، 2066
پاسخ:
این از مسلمات تاریخ است که بعد از شهادت امام حسین (ع) در کربلا و همچنین در مسیر کوفه و شام و یا در خود شام، اهانت­هایی به اهل بیت (ع) شده است و یا حتی ممکن است روپوش یا مقنعه‌ای از سر زنی کشیده شده باشد.
مثلاً در تاریخ آمده است که: زنی از قبیل بکر بن وائل که به همراه شوهرش در سپاه عمر سعد بود، وقتی دید که سپاهیان کوفه به خیمه‌ها حمله کردند و حتی جامه بانوان را به غارت می‌بردند، شمشیر برداشت و فریاد برآورد که ای آل بکر بن وائل شما زنده‌اید و اینها دارند خیمه‌های دختران رسول خدا را غارت می‌کنند.[i]و یا حضرت زینب در خطابش به مردم کوفه می‌فرماید:
ویلکم اتدرون ای کبد رسول الله فریتم و ای عهد نکثتم و ای کریم له ابرزتم و ای حرمه له هتکتم و ای دم له سفکتم.
یعنی: ای وای بر شما... آیا می‌دانید چه دخترانی را از رسول خدا در معرض دید در آوردید و چه حرمتی را از او دریدید و چه خونی از او ریخته‌اید.
و یا آن حضرت در مجلس یزید او را مورد عتاب قرار می‌دهد و این گونه می‌فرماید:
أ من العدل یابن الطلقاء تخدیرک حرائرک و امائک و سوقک بنات رسول الله سبایا قد هتک ستورهن و ابدیت وجوههن...[ii]
یعنی ای یزید آیا این عدالت است که اهل خانواده خود را پرده حفظ کنی و دختران رسول خدا (ص) را اسیر بداری تا از شهری به شهر دیگر برده شوند در حالی که پوشش لازم را ندارند و صورتهای آنان نمایان شده...
اما باید توجه داشت که این جملات نشان دهنده این نیست که خانم­ها با سر برهنه به شام برده شده‌اند.عادت اهل بیت (ع) بر این بوده که خود را در معرض دید نامحرم قرار نمی‌دادند و همیشه از روپوش استفاده می‌کردند که نامحرم حتی صورت آنها را نبیند و آنچه در کربلا اتفاق افتاد و مسلما این بود که صورت بعضی از خانم­ها معلوم شد و این کشیدن روپوش و معلوم شدن صورت، هتک به اهل بیت (ع) است و البته بعید هم نیست بخاطر خباثت باطنی لشکر کوفه و شام روسری یا مقنعه‌ای از سر زنی کشیده شده باشد و در آن هنگام سر او نمایان شده باشد اما این عیب و مذمتی بر اهل بیت (ع) نیست

....................................................................................................
[i]- ره توشه سال 1376 ص 243 به بعد حماسه حسینی شهید مطهری.
[ii]- ج 45 بجار، ص 134.